تبلیغات
عشقت رسد به فریاد....

عشقت رسد به فریاد....
زیبد که ز درگاهت نومید نگردد باز / آن کس که به امّیدی بر خاک درت افتد 
قالب وبلاگ
نویسندگان
نظر سنجی
آیا وبلاگ وسیله ای برای حل یک مشکل بزرگ از زندگی شما شده است؟



بنام خدای هدایتگر

دستور مشکل گشا از آیت الله بهجت فومنی

 واقعا زبانِ حال ما مى گوید كه در هر فعل و ترك باید ما را راهنمایى كنند.
 شخصى كه به آقایى عقیده داشته و مى خواسته در نماز جماعت او شركت كند، مى گفته است:
عدّه اى مانع مى شدند كه من به نماز جماعت او بروم و به من مى گفتند كه آن آقا در ماجراىِ «مشروطه ـ مستبدّ» فلان عقیده را دارد كه مخالف با عقیده ى شما است.
 در صورتى كه بسیارى از افراد طرفَیْن در جریان مشروطه با عقیده ى صحیحه و حجّت شرعى راه خود را انتخاب كرده بودند، و شاید نزد خدا معذور باشند و معاقب نباشند و چه بسا مأجور و مثاب هم باشند؛ چرا كه در هر حال آثار خوبى بر هر دو مسلك مترتّب شد. زیرا احتمالاً اگر در ایران جریان مشروطه پیش نمى آمد، ایران در چنگال و سیطره ى روسها باقى مىماند و مانند كشورهاى دیگر تحت سلطه و نفوذ او، كمونیست مى شد.
مقصود این كه مى بینیم در هر فعل و ترك محتاج به دستگیرى هستیم. باید ناظر و محافظ بر احوال خود داشته باشیم، و قهرا خودمان باید ناظر را فراهم كنیم. و براى اصلاح كار خود در عصر غیبت ناظرى جز احتیاط نداریم. فكر مى كنم كسانى كه مى گویند: «اگر راهنما داشتیم، «لَكُنَّـآ أَهْدَى مِنْهُمْ»[1]؛ ( قطعا راه یافته تر از دیگران مى شدیم )»، آنها هم راهنما دارند و آن احتیاط است.
بنابراین، اگر راه روشن بود، جلو برو و انجام بده؛ و هر جا راه یعنى تكلیف روشن نبود، توقّف كن.
آیا حالا كه امام ـ علیهالسّلام ـ حاضر نیست تا تابع او شویم، هركارى كردیم، كردیم و كارمان با این درست مى شود؟! علماى سابق در اجازات خود به شاگردان و . . . مى نوشتند:
« إِنَّما هِىَ دِمآءٌ تُهْراقُ، وَأَعْراضٌ تُهْتَكُ، وَ أَمْوالٌ تُسْلَبُ، فَعَلَیْكُمْ بِالإِْحْتِیاطِ...» با آن خونها ریخته مى شود و آبروها مى رود واموال از دست صاحبانش گرفته مى شود، پس بر شما باد كه ملازم احتیاط باشید... بنابراین، بدون تقیّه و یا اضطرار و یا اكراه و یا بدون مُسَوِّغ و مجوِّز شرعى نمى توانیم هر كارى را كه از ما خواستند انجام دهیم، یا هر حرفى را خواستیم بگوییم و یا هر كارى را خواستیم بكنیم.

 
[1] سوره ى انعام، آیه ى 157.




[ چهارشنبه 4 بهمن 1391 ] [ 11:45 ب.ظ ] [ خسی در میقات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


زیبد که ز درگاهت نومید نگردد باز /
آن کس که به امّیدی بر خاک درت افتد
خلوتی برای گفتن حرفهایی که در دل سنگینی می کند اما نه همه حرفهایم
در سال 62 قدم به عرصه هستی گذاشتم تا سال 83 در غفـــــــلت و غرق گناهان بودم اما با لطف خدا و نشانه هایی که بر سر راهم گذاشت و دعوتهایی که برای آمدن به راه راســـــــت به سویم فرستاد بالاخره از خواب غفلت بیدار شدم و از سال 83 به بعد توبه کردم و با امید به رحمت بیکران خداوند راه خدا را انتخاب نموده و امیدوارم به کمک خدا و عشق او و لطف و حمایت و هدایتهای او تا پایان عـــــمر هم خود سعادتمند شده و هم وسیله ای برای رسیدن به خوشبختی ســـــایر انسانها شوم نزد خدا بزرگـــترین گناه شرک است که آن هم با توبه بخشیده میشود پس هرگز از رحــــمت بیکران خداوند نباید نا امید بود زیـرا که جز کافران کسی از رحمت خدا نا امید نیست و کافران هم اگر ایمان آورند آنها هم بخشیده خواهند شد.

به امید عاقبت به خیری در دنیا و آخرت

کپی برداری از مطالب این سایت، پاشیدن رنگ خدا است به زندگی دیگران؛ در رنگی کردن دیگران درنگ نکنید!

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب








PageRank

filesell
ایران رمان